21 Mayıs sabahı, Kahramanmaraş’ta Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler öğrencileri olarak otizmli çocuklarımızla buluşmak için erkenden toplandık. Rengârenk balonları şişirirken ve masaları süslerken içimizde hem heyecan hem de sevinç vardı. Taçları özenle hazırlayıp serdik, ses sistemini kurduk ve onlar gelene kadar her ayrıntıyı tamamlamaya çalıştık.
Çocuklarımız geldiğinde gözlerindeki mutluluğu görmek tarif edilemezdi. Yüz boyama köşesinde minik ellerin çizdiği kelebekler, kitap boyama alanında renkli hayaller ve oyun hamurunda şekil alan neşe, hepimizi sarıp sarmaladı. Küçük Fundamız, bizdeki ressam ruhunu keşfetti ve büyük bir ustalıkla arkadaşlarımızın yüzlerini boyadı; gülümsemesi oradaki herkese umut verdi.
Ardından çalınan şarkılarla ritme kapıldık. Küçük Oğuzhan halayı öyle keyifle çekti ki, enerjisi hepimizin kalbini ısıttı. El ele verip birlikte oyun havası oynarken, engel tanımayan bir sevgi ve paylaşımın gücünü hissettik.
O günü geride bırakırken, kalplerimizde minik ama derin izler bıraktığını biliyorum. Otizmli çocuklarımızla kurduğumuz bu bağ, SBUİ ailesi olarak bize sevginin ve sabrın gücünü bir kez daha gösterdi. Gelecek buluşmalarımızda yeniden aynı heyecanı yaşamak için sabırsızlanıyoruz.